Farfalle Alfredo

Dziś czas na moją absolutną rewelację, którą objadałem się dobre kilka dni. Mianowicie mowa o sosie Alfredo, jednym z najpopularniejszych sosów do makaronu, a zarazem jednym z najprostszych.

Sam sos został prawdopodobnie wymyślony w Rzymie, na początku XX wieku, czyli całkiem niedawno, przez włoskiego restauratora Alfredo di Lelio. W oryginale podawany z makaronem fettuccine (wąska wstążka), jednak przeze mnie zrobiony, z dostępnym pod ręką farfalle.

Przepisów, różniących się proporcją składników czy też samymi dodatkami jest dostępnych mnóstwo. Ja opierałem się w głównej mierze na tym ze strony Akademii Kulinarnej.

Sos Alfredo, wersja podstawowa:

• 250 ml bulionu (warzywnego lub drobiowego)
• 150 ml śmietany 34 %
• ząbek czosnku
• 10 g masła (lub oleju )
• 30 g utartego parmezanu
• sól
• pieprz

Posiekany czosnek szklimy na maśle, uważamy, aby nie przypalić! Po chwili dodajemy gorący bulion (ja robiłem dosyć mocny), a następnie śmietanę. Gotujemy dwie, trzy minuty. Następnie dosypujemy parmezan (najwspanialszy jest Parmegiano Reggiano, jednak rodzaj dostosowujemy do zasobności portfela ;-) ). Mieszamy i chwilkę gotujemy na małym ogniu. Doprawiamy solą i pieprzem (ja użyłem zarówno czarnego jak i białego). Podajemy na gorąco z makaronem. Raj! Raj! Raj!

Nie byłbym sobą, gdybym nie poeksperymentował i nie dodał na koniec ugotowanych brokułów, a wcześniej, na etapie podsmażania czosnku kilku pieczarek. Efekt znakomity!