Chokladbollar

W końcu po Świętach! Nie ukrywam, że nie jest to mój ulubiony czas w roku i przy życiu trzyma mnie jedynie opcja dobrej kilkudniowej wszamki. 

Za pasem karnawał, więc mój dzisiejszy przepis na pewno wkrótce się przyda. Jak nie przy specjalnej okazji, to przy nagłym, niespodziewanym ataku czekoladowego łaknienia.

W Szwecji znajdziecie je w każdym supermarkecie pod nazwą Chokladbollar lub Kokosbollar. W Polsce zrobicie je własnoręcznie w 15 minut.

Chokladbollar
(porcja na 20-25 kulek)

Składniki:

• 250 g płatków owsianych
• 200 g masła (temp. pokojowa)
• 200 ml cukru 
• 4 łyżki gorzkiego kakao
• 2 łyżki mocnej zimnej kawy
• 2 łyżki rumu lub amaretto (lub dodatkowa porcja kawy)
• szklanka wiórek koksowych do obtoczenia

Wszystkie składniki prócz wiórek, kawy i alkoholu mieszamy razem. Wyrabiamy jednolitą masę, dodając po trochu płyny. Kulki mają się swobodnie formować i lekko lepić. Na koniec obtaczamy je w wiórkach kokosowych i chłodzimy w lodówce.

Sernik nowojorski

Serniki piekę zazwyczaj tylko podczas Świąt Bożego Narodzenia. Na co dzień trudno znaleźć apetyt na tak sycący deser, nawet mnie. Co innego, gdy jestem w domu rodzinnym, a atmosfera jedzenia trwa przez kilka dni. W takich warunkach nie ma szans, aby się cokolwiek zmarnowało. 

W tym roku wybrałem sernik nowojorski. Podobno można zjeść taki w samym Nowym Jorku i nie jest to kolejny polski przepis z zagranicznym przymiotnikiem w tytule. W internecie jest tyle wersji, ile gwiazd kulinarnych. Ciasta różnią się szczegółami, ale nigdy Ni gella, Jamie Olivier czy Kwestia Smaku nie zapominają o spodzie z herbatników i tłustym, ciężkim serze.

Sernik nowojorski 
(przepis na okrągłą formę o średnicy ~ 26 cm)

Spód:

• 300 g herbatników 
• 200 g niesolonego masła

Masa serowa:

• 1,2 kg tłustego sera twarogowego
• 6 jajek
• 4 żółtka
• 250 g cukru
• laska wanilii 
• sok z połowy cytryny

Polewa:

• 500 g kwaśnej kremowej śmietany 18 %
• 50 g cukry pudru

Herbatniki kruszymy jak najdrobniej (ja użyłem tłuczka do ziemniaków, jeśli ktoś jest zmechanizowany, niech skorzysta z melaksera). Międzyczasie roztapiamy masło. Tortownicę wykładamy folią aluminiową lub pergaminem i na spodzie ugniatamy herbatniki połączone z płynnym masłem. Wstawiamy do lodówki na 10 minut. 

Rozgrzewamy piekarnik do 180 st. Na dolnym poziomie umieszczamy blaszkę z ciepłą wodą, aby uniknąć wysuszenia ciasta w trakcie pieczenia. Kilkakrotnie zmielony twaróg (lub gotowy z wiaderka) mieszamy z jajkami, żółtkami, cukrem, wnętrzem z laski wanilii i sokiem z cytryny. Miksujemy kilka minut, aby masa była jednolita. Następnie wylewamy wszystko na nasz spód z herbatników i pieczemy 15 minut w 180 stopniach na środkowym poziomie, po czym zmniejszamy temperaturę do 120 stopni i pieczemy jeszcze 90 minut. Wyłączamy piekarnik i pozostawiamy w nim ciasto jeszcze 10 minut, następnie uchylamy drzwiczki i czekamy 15 minut, aż odrobinę przestygnie. Wyciągamy sernik i ubijamy lekko śmietanę z cukrem pudrem. Międzyczasie nagrzewamy piekarnik ponownie do 180 stopni.  Gdy będzie gotowy, polewę rozprowadzamy równomiernie po serniki i zapiekamy 10 minut. Po tym czasie studzimy ciasto poza piekarnikiem, do czasu gdy będzie na tyle chłodne, aby włożyć go do lodówki. Zostawiamy w niej sernik na minimum 10 h. 

Aioli Cantine Bar Cafe Deli, Świętokrzyska 18, Warszawa

Po pozytywnych opisach polskiej kulinarnej blogosfery, nie mogłem doczekać się, kiedy wrócę do Polski i wstąpię do nowego lokalu na Świętokrzyskiej. Już po wejściu można zauważyć, że Aioli wciąż cieszy się przywilejami nowości, mimo środku tygodnia sala była wypełniona niemal w 100 %. 

Szybka i miła obsługa od razu wskazała wolny stolik i po kilku minutach przyjęła zamówienie. Spodziewaliśmy się, że bagietkę w towarzystwie musztardowego aioli dostaniemy już po kilku minutach, niestety trzeba było chwilę odczekać, a co za tym idzie, niemal wszystkie pozycje nadeszły jednocześnie.

Kanapka, która była moim pierwszym wyborem, niestety okazała się niedostępna, przez co zdecydowałem się na sandwicha z dodatkiem dorsza. Ryba znakomita, a porcja spokojnie zaspokaja wieczorny głód.

Maciek wybrał firmowego burgera, który był bardzo poprawny, ale w sumie w niczym nie zaskoczył. I tutaj, gabaryty dania nie pozwoliły na myślenie o dodatkowych przekąskach tego dnia, zwłaszcza że większość dań na Świętokrzyskiej podawana jest z kubeczkiem frytek (może odrobinę zbyt mało chrupiących) i roszponką z dodatkiem pęczaku i melonowego dressingu. 

Od niedawna bar posiada koncesję na alkohol, więc nie ma problemu z lampką wina (od 8 zł) lub koktajlam czy piwem.

Wkrótce wrócę tam, aby sprawdzić co Aioli ma do zaoferowania na początek dnia.

Papryka faszerowana kaszą gryczaną i suszonymi pomidorami

Przepisów na faszerowane papryki, cukinie, bakłażany etc. jest już w internecie tysiące. Nie ma co się dziwić - trudno takie potrawy spieprzyć.

Na początku miałem w głowie przepis na faszerowane cukinie z dodatkiem kurek. Podpatrzony na fenomenalnym white-plate, jednak w lidlu okazało się, że papryka i suszone pomidory mają taką cenę, że grzechem byłoby nie skorzystać. Tym sposobem z oryginalnego przepisu została jedynie idea faszerowania, kasza gryczana i towarzystwo sosu pomidorowego.

Papryka faszerowana kaszą gryczaną i suszonymi pomidorami

Składniki (6 porcji):

• 6 dużych papryk (około  2 kg)
• 300 g kaszy gryczanej
• 500 g suszonych pomidorów
• 250 g tłustego twarogu
• 100 g sera typu feta do posypania
• 1 średnia cebula
• 3 ząbki czosnku
• łyżka pieprzu
• łyżeczka soli
• 150 ml oliwy z oliwek (lub oleju z pomidorów)
• mały pęczek tymianku

Sos:

• 5 średnich pomidorów
• łyżka siekanego tymianku
• szczypta soli i pieprzu

Paprykę myjemy, przekrajamy na górze usuwając gniazda nasienne. Na odrobinie oliwy szklimy cebulę.  Kaszę gotujemy odrobinę krócej niż zaleca przepis na opakowaniu. Suszone pomidory siekamy. Twarów rozdrabniamy. Gdy mamy już wszystkie składniki, mieszamy je razem i doprawiamy pieprzem, solą, czosnkiem i posiekanym tymiankiem. Dodajemy około 100 ml oliwy. Faszerujemy warzywa smarując je na górze pozostałą ilością oliwy.

Na spodzie naczynia żaroodpornego układamy posiekane, obrane ze skórki pomidory, doprawione tymiankiem i przyprawami. Dodajemy 100 ml. wody. Na to ustawiamy naszą paprykę.

Pieczemy w nagrzanym do 180 st. piekarniku do czasu, gdy warzywa staną się miękkie. Od czasu do czasu polewamy pomidorami ze spodu naczynia.

Podajmy polane pomidorami, posypane serem typu feta i doprawione świeżym tymiankiem.

Delicafe, Al. Jerozolimskie 123a, Warszawa

Do Millenium Plaza zaciągnęła mnie przyjaciółka Kasia na popołudniową kawę. Żałuję, że byłem już po obfitym obiedzie, bo to co zastaliśmy u młodszej siostry Tel-Avivu z Poznańskiej skłaniało do nieskrępowanego obżarstwa.

Podążając na miejsce byłem trochę sceptyczny, jeśli chodzi o lokalizację. Zdecydowanie wolę ciasne ulice Śródmieścia, a jeszcze lepiej Pragi. Przeszklony biurowiec nie budzi dużej sympatii, jednak po wejściu do Delicafe można poczuć się jak w całkiem innym świecie. Eleganckie, choć bardzo przytulne wnętrze sprzyja wypiciu nie jednej kawy.

Skusiłem się na parzoną w tygielku kawę z dodatkiem czarnego pieprzu. Na pewno spróbuję tego dodatku w domu. Do posmakowania zamówiliśmy tamtejszy humus, baba ganoush czyli pastę z bakłażanów, dolmę (liście winogron faszerowane ryżem) oraz miniaturowe bakłażany z orzechami. To wszystko w towarzystwie falafela i pity. Dolma to mój zdecydowany faworyt.

Dla bardziej głodnych Delicafe oferuje bufet 'jesz-ile-chcesz' w porze lanczowej za 26,99 zł. Mam nadzieję, że uda mi się kiedyś o niego zahaczyć.

A to wszystko bez dodatku mięsa. Nie sądziłem, że kiedykolwiek to powiem, ale tym razem mnie to w 100% przekonuje!

http://www.facebook.com/delicafepoland

Jajka shakshuka

Penne alla carbonara

Przyszedł czas, abym podzielił się jednym z moich ulubionych pomysłów na makaron. Oryginalnie podobno posiłek włoskich górników, którzy zależnie od zasobów gotówki, dawali mniejszą lub większą ilość boczku, odpowiednio zastępując go cebulą. Ja dokładam jeszcze szczypiorek, no i oczywiście - jajka.

Trudno opisać mi proporcje składników, bo robię go podobnie jak wspomniani górniczy - według zasobności lodówki. Postaram się spisać Wam najbliższą ideału wersję.

Penne alla carbonara

Składniki (2 porcje):

• 250 g makaronu penne (w oryginale raczej długiego jak spaghetti, fettuccine etc.)
• 1 niewielka cebula
• 150 g cienko pokrojonego boczku
• 50 g twardego startego sera (Parmegiano Regiano, Grana Padano, Pecorino)
• 1 jajko
• łyżka śmietany
• ząbek czosnku
• szczypiorek, pieprz czarny, sól, oliwa

Makaron gotujemy al dente. Międzyczasie na kilku kroplach oliwy szklimy cebulkę, dodając po chwili pokrojony w niewielkie kawałki boczek. Smażymy około 2 minuty, po czym dokładamy czosnek. Smażymy 20 sekund i zdejmujemy z ognia. Mieszamy z serem. W małej misce roztrzepujemy dokładnie jajko ze śmietaną. Ugotowany makaron mieszany z boczkiem, cebulką i czosnkiem. Do lekko przestygniętej patelni przelewamy jajka ze śmietaną i szybko mieszamy. Sos ma być kremowy, a jajka nie mogą się ściąć! Przekładamy na talerze i posypujemy szczypiorkiem. Może być coś lepszego?

Penne pesto rosso

Kolejna opcja na ultra szybkie penne. Wystarczy ugotować makaron al dente, dołożyć kilka łyżek gotowego pesto, łyżkę startego grana padano lub parmezanu i grubo mielony świeży pieprz.

Warto spróbować, szczególnie gdy lidlowe pesto można kupić w tym tygodniu za 2,99 zł!

Czosnkowe penne z suszonymi pomidorami i bazylią

Dzisiejszy dzień rozpocząłem od rejestracji u lekarza. Po godzinie stania w kolejce zyskałem długą listę wzmacniających medykamentów. Gdy załatwiłem popołudniowe sprawy na mieście umierałem z głodu. Kupiłem składniki na bolognese, jednak nie chciało mi się czekać na usmażenie mięsa i dopieszczenie sosu. Wybrałem 10 minutową opcję na obiad, z dużą ilością świeżego czosnku na przeziębienie.

Do gorącego penne wrzuciłem posiekane pomidory, czosnek i bazylię. Skropiłem oliwą z oliwek z dodatkiem zalewy z pomidorów. Całość wzmocniła mieszanka tartej mozzarelli i grana padano. Kilka minut roboty, a tyle radości.

Szparagi i inne wiosenne wariacje czyli nowe otwarcie!

Nie trudno zauważyć, że ciężko u mnie z systematycznością. Nie mogę zebrać się do większego wpisu, a słabe zdjęcia, robione zazwyczaj telefonem, skutecznie odbierają chęci do nowych postów. Postanowiłem więc lekko zmodyfikować koncepcję tego bloga. Nie będzie się już opierał głównie na przepisach, bo nie ukrywajmy - dużo brakuje mi do kulinarnej internetowej czołówki. Od teraz postaram się wrzucać coś częściej, dzielić się moim obżarstwem, ciekawymi promocjami z LIDLa, no i ogólnie smakowaniem wszystkiego co mi wpadnie w ręce. Czas start!

Maj to jeden z ciekawszych kulinarnych miesięcy. Sezon na botwinę i szparagi w pełni, a ceny truskawek nieśmiało spadają w dół. Na pewno przyjdzie jeszcze czas na nie jeden drożdżowy placek. Wczoraj kupiłem pęczek zielonych szparagów. Co ciekawe najtaniej można je zdobyć w Piotrze i Pawle (5 zł za zielone, 6 zł białe). Mając dziś kwadrans przed pracą nie odpuściłem okazji na pierwsze próby.

Podsmażone 10 minut na solonym maśle, były idealną podstawą pod jajka sadzone.

Wieczorem wciąż czekały na mnie późnowiosenne klimaty. Maciek zmajstrował sałatkę misz-masz z naszych ulubionych składników (młody szpinak, awokado, cukinia, suszone i świeże pomidory, mozzarella). Ja dorobiłem prosty winegret (proporcje: 4 oliwa z oliwek, 2 ocet balsamiczny, 1 miód, 1 musztarda dijon, sól, pieprz). Weekendzie trwaj!

Szpinak z kurczakiem i śliwkami

Przepis banalnie prosty, a zaskakujący w smaku. Podpatrzony kilka dni temu u znajomego. Ciekawego smaku dodają również suszone pomidory z zalewy, niestety tym razem nie mogłem ich zdobyć w sklepie obok, a nie miałem czasu na dłuższe poszukiwawcze wędrówki.

Szpinak z kurczakiem i śliwkami

Składniki (2 porcje):

• 200 g filetu z kurczaka
• 500 g szpinaku 
• 200 g suszonych śliwek
• 300 g ulubionego makaronu

Kurczaka płuczemy, oczyszczamy, osuszamy. Przyprawiamy ulubionymi przyprawami i smażymy w całości, aż się zarumieni. Ściągami z patelni i kroimy na mniejsze kawałki. Międzyczasie przygotowujemy szpinak (mrożony rozmrażamy podlewając kilkoma kroplami oliwy), świeży dusimy. Gdy szpinak będzie miał już pożądaną konsystencję, dodajemy pokrojone śliwki i kurczaka. Dusimy 8-10 min. W tym czasie gotujemy makaron. Smacznego!

Krucha tarta z pomidorami i szynką szwarcwaldzką

Szczerze Wam wyznam, że nie jestem wielkim fanem tart na słono i kiszów (fr. quiche). Kruche ciasto zawsze bardziej pasuje mi do słodkich wypieków, głównie szarlotki. Jednakże kilka dni temu sprawiłem sobie nową formę, którą mam zamiar chwilę potestować. Niewątpliwą zaletą takich dań jest możliwość jedzenia na zimno, a także przechowywania w zamrażarce.

Tak właściwie miałem Wam dziś wrzucić przepis na moją ulubioną wersję pizzy, ale po wczorajszym sporym zainteresowaniu tartą na fanpage'u przenosimy się z włoskich klimatów na francuskie.

Krucha tarta z pomidorami i szynką szwarcwaldzką

Kruche ciasto

• 2 szklanki mąki pszennej
• 150 g masła
• 1 jajko
• łyżka wody
• łyżeczka soli

Nadzienie:

• 5 średnich pomidorów (można zastąpić koktajlowymi)
• 300 g serka mascarpone
• 400 g śmietany (gęstej 18 %)
• 100 g szynki szwarcwaldzkiej w plasterkach
• 2 jajka
• garść świeżych, posiekanych ziół (bazylia, tymianek, oregano, szałwia) lub łyżka suszonych
• sól, pieprz

Przygotowujemy kruche ciasto: do mąki dodajemy pokrojone w kostkę zimne masło i jajko. Szybko zagniatamy dodając pod koniec sól i wodę. Odkładamy do lodówki na minimum 60 minut.

Formę na tartę wykładamy pergaminem (porcja ciasta na formy o średnicy powyżej 28 cm). Rozwałkowujemy ciasto, zawijamy wokół wałka (w moim wypadku butelki po winie) i przekładamy do formy. Jeśli się porozrywa, uzupełniamy dziury zaklejając je ręcznie. Jeśli zostanie ciasta mrozimy na kolejne wypieki. Formę z ciastem odstawiamy na kwadrans do lodówki, a w tym czasie nagrzewamy piekarnik do 190 stopni. Po tym czasie nakłuwamy ciasto widelcem, kładziemy na górze pergamin i wysypujemy coś ciężkiego (groch, ryż etc.). Pieczemy 15 minut. Następnie ściągamy obciążenie i pieczemy jeszcze 12-15 minut, aż ciasto zacznie się rumienić. Wyciągamy z piekarnika i w czasie, gdy będzie stygło (dzięki temu nam nie namoknie) przygotowujemy nadzienie.

Nadzienie zaczynamy od umycia pomidorów i usunięcia gniazd nasiennych z sokiem. Dwa pomidory odkładamy, a resztę kroimy na grubą kostkę. Dwa pozostałe kroimy na ćwiartki. Drobniejsze części mieszamy z serkiem, śmietaną, jajkami, ziołami i przyprawiamy do smaku. Dodajemy pokrojoną szynkę. Dwa plasterki odkładamy do położenia na wierzchu. Wylewamy masę na wystudzone ciasto. Na wierzch lekko wciskamy ćwiartki pomidorów i pokrojone na długie paski dwa plasterki szynki. Pieczemy 30-35 minut w temperaturze 180 stopni, aż ciasto zacznie się ścinać na bokach i po środku. Wyciągamy i czekamy, aż lekko ostygnie (czym chłodniejsze tym lepiej się kroi). Posypujemy świeżą bazylią i zajadamy!

A tutaj po podgrzaniu kolejnego dnia:

Omlet z karmelizowaną czerwoną cebulą

Jako, że jestem fanem omletów na słono i często są dla mnie śniadaniową opcją, gdy brakuje pieczywa, kombinuje z wariacjami i otwarty jestem na nowe pomysły. Co za tym idzie, jak tylko zobaczyłem przepis na coś w tym guście w książce Sophie Dahl, od razu wziąłem się do roboty.

Omlet z karmelizowaną czerwoną cebulą

Składniki:

• 1/2 czerwonej średniej cebuli
• oliwa
• 2 jajka (panom proponuję nie schodzić poniżej 3 ;)
• sól, pieprz
• łyżka startego sera (w oryginalne jest Red Leicester, ale ja dołożyłem ostrego cheddarem)

Siekamy cebulę, na małym ogniu rozgrzewamy patelnię z oliwą (1 łyżka). Szklimy, przyrumieniając boki, aby środek pozostał miękki. Całość trwa jakieś 5 minut. Ściągamy cebulę z patelni, ubijamy jajka z przyprawami, rozgrzewamy ponownie odrobinę oliwy i dodajemy jajka, smażymy 30 sekund, posypujemy serem. Kiedy ser zacznie się topić dokładamy cebulkę, ostrożnie zginamy omlet na pół i dosmażamy tak jak lubimy.

Sophie poleca dodatek musztardy. Dzień dobry !

Pizza ekspresowa

Moja stara, wypróbowana wersja ciasta na pizzę (jest tutaj) miała jedną zasadniczą wadę - musieliśmy przewidzieć ze sporym wyprzedzeniem apetyt, a w trakcie przygotowań zdążyliśmy zazwyczaj najeść się poprzez podjadanie dodatków. Ponadto przynajmniej dwukrotnie musieliśmy ustawiać minutnik, a to żeby nie przerosły drożdże, a to żeby rosnące ciasto nie pożarło nam lodówki. Przyznam też, że mnogość składników sprawiała, że czasem raczyłem Was w tajemnicy ciastem bez oliwy czy soli.

Wszystko wskazuje na to, że o tych wszystkich problemach możemy zapomnieć. A to dzięki nowej recepturze, którą podpatrzyłem u Jamiego Oliviera, w jego kultowym już programie - Nagi szef. Testowanie rozpocząłem jeszcze w ubiegłym roku i pochlebne opinie degustatorów dopuściły mnie do podzielenia się z Wami tą tajemnicą.

Pizza ekspresowa (bez czekania na wyrośnięcie ciasta)

Składniki (6 okrągłych, dużych placków):

• 1 kg mąki pszenicznej (ja używam typu 650 z LIDLa, chlebowa byłaby też okej)
• 500 ml ciepłej (nie gorącej!) wody
• 75 g świeżych drożdży (lub 21 g w proszku)
• pół łyżeczki soli
• łyżeczka cukru
• oliwa do smarowania pergaminu

Kilogram mąki wysypujemy na stolnicę  (taaa, kto ma stolnicę?) na blat, po czym robimy szeroki otwór na środku (coś a'la wulkan). Świeże drożdże rozpuszczamy w wodzie z cukrem (suche mieszamy z mąką), a następnie wlewamy do naszego krateru, uważając, aby nie doszło do zbyt wczesnej erupcji i zalania naszej kuchni. Mieszamy widelcem od wewnątrz, 'wciągając' do wody coraz większą ilość mąki. Gdy masa powoli zacznie przestawać być płynna, zaczynamy ugniatać ciasto rękami (jakieś 6-7 minut, aż stanie się sprężyste i jednolite). Wałkujemy je w gruby wałek i dzielimy na sześć porcji. Przygotowujemy sześć kwadratów z pergaminu. Wałkujemy porcję (ja rozciągam ją rękami) ciasta na posmarowanym oliwą pergaminie (grubość dwóch podstawek pod piwo). Powtarzamy czynność sześć razy, układając ciasto przełożone pergaminem jedno na drugim. Pieczemy od razu lub przechowujemy w lodówce do 2-3 dni (owinięte folią) bądź mrozimy na później. Pieczemy standardowo w maksymalnej temperaturze (250 - 400 st.) najlepiej z termoobiegiem+dola grzałka na drugim poziomie od dołu. Wyciągamy, gdy boki będą rumiane (około 6-7 minut czekania).

W następnej odsłonie zdradzę Wam jaką wersję dodatków najbardziej lubię.