Imbirowo-cynamonowy kurczak z cukinią i chili.

Wybaczcie tę przerwę. Niemal nie jadłem w tym czasie w domu, posilając się na okrągło hotelowym żarciem w pracy. Wypad do Szwecji nie przyniósł też żadnych nowych wrażeń kulinarnych, a szkoda. Może innym razem.

Czas na pierwszy przepis wymyślony niemal w 100 % przeze mnie.

Postanowiłem trochę poeksprymentować ze słodkimi nutami i wyszło mi coś, na moje oko dosyć egzotycznego.


Imbirowo-cynamonowy kurczak z cukinią i chili.

Składniki (porcja dla około 4 osób):

• 400 g piersi z kurczaka
• 1 kg cukinii (ja użyłem białej, zielonej i żółtej)
• 1 duża słodka cebula
• kilka płatków marynowanego imbiru (pewnie nadał by się również świeży)
• marynowane kiełki fasoli mung
• marynowane pędy bambusa
• sos sojowy
• ocet balsamiczny
• syrop klonowy
• cynamon
• curry
• pieprz
• dwa, trzy goździki
• sól
• 3 woreczki ryżu, najlepiej jaśminowego

Szklimy cebulę na patelni lub w woku, po chwili dodajemy pokrojonego w grubą kostkę kurczaka. Ja miałem trochę więcej czasu i pozostawiłem go na pół dnia w kilku kroplach oliwy i curry. Podsmażamy. Cukinię siekamy na drobne paseczki i wsypujemy do kurczaka. Dusimy wszystko razem. Międzyczasie solimy oraz dodajemy goździki. Gdy cukinia będzie niemal gotowa (tj. nie bardzo twarda) dodajemy resztę składników według uznania. Dusimy kilka minut.

Ryż jaśminowy gotujemy według przepisu z opakowania dodając do gotowania oprócz soli pół łyżeczki curry.

Smacznego!

Befsztyk tatarski.

Połowę ostatniego weekendu spędziłem tutaj objadając się do granic możliwości i zdrowego rozsądku. Był pieczony prosiak, bardzo dobre flaki i reszta standardowych weselnych dań, o których nie ma sensu się rozpisywać. Warto jednak wspomnieć o takich cudach:
Apetycznie to na pewno nie wygląda i nie napiszę już co przypomina, aczkolwiek wyglądało zabawnie na stole.

Do dzisiejszej notki zainspirowało mnie zupełnie inne danie, które miałem możliwość kosztować po bardzo długim czasie. Mianowicie chodzi o befsztyk tatarski, szerzej znany tatarem. Wiem, że jedzenie tego typu rzeczy na takich masówkach nie jest zbyt mądre, jednak nie mogłem się oprzeć i zakończyłem degustację bodajże na trzeciej lub czwartej porcji.
Czas na mnie:



Befsztyk tatarski
Składniki (mała porcja dla 2 osób):

• 250 g polędwicy lub ligawy wołowej
• dwa żółtka
• jedna duża cebula (najlepiej cukrowa / młoda)
• dwa kiszone ogórki
• oliwa
• musztarda
• sól, pieprz

Siekamy bardzo drobno mocno schłodzone mięso, ja użyłem ligawy, bo nie było polędwicy. Uwaga, przypomnę, że mięso ma być z pewnego źródła i bez wątpliwości co do jego świeżości. Podobno tradycyjny tatar nie powinien być mielony, jednak mielenie jest bardzo sporym ułatwieniem i jakbym miał maszynkę to zapewne bym z niej skorzystał. Układamy porcję z przygotowanego mięsa, doprawionego solą i pieprzem (bardzo dobrze nadaje się ziołowy lub biały), polewamy lekko oliwą, polecam z pestek winogron. Możemy w środku zrobić dołek na żółtko lub podać je obok. Z boku kładziemy bardzo drobno posiekaną cebulkę i ogórki. Przed zjedzeniem mieszamy z tymi składnikami według uznania. Możemy doprawić musztardą. Podajemy z dobrym pieczywem.

Tarta z brzoskwiniami.

Właśnie wróciłem na Tarchomin. Mimo tego, że mamy tutaj raczej do dupy wyposażenie jeżeli chodzi o kuchnię, czuję się dużo swobodniej, bo dziewczyny boją się zwrócić uwagę na metody mojego gotowania ;) co innego niż w domu rodzinnym, gdy nawet do robienia kanapek potrafi się ktoś przypieprzyć. Za chwilę muszę zajrzeć do naszego LILDa, gdzie trwa teraz tydzień kuchni azjatyckiej. Chyba najbardziej lubię ten z tych wszystkich tematycznych zaproponowanych przez niemiecki przemysł. Zawsze kupuję na zapas kiełki fasoli mung, pędy bambusa w zalewie oraz woreczek grzybków mun. Zastanawia mnie kto kupuje ciasteczka z wróżbammi po niemiecku o_O . Wracając do meritum bloga... upiekłem wczoraj tartę z brzoskwiniami, w sumie większość stanowiły nektarynki, ale łorewa ;) To kolejny przepis wyszperany w googlach, który wpasował się w sezon. Owoce zakupiłem po 80 gr/kg (!), wprawdzie lekko poobijane, ale doskonale nadawały się do ciasta. OK, do dzieła:

obiecuję, że ostatni raz wrzucam takie zdjęcie do dupy

Tarta z brzoskwiniami

Ciasto:

• dwie szklanki mąki pszennej
• 150 g masła
• 3 łyzki wody
• 3 łyżki cukru

Wierzch:

• 6 mocno dojrzałych brzoskwiń lub nektarynek
• 3/4 szklanki śmietany 24 %
• jedno całe jajko
• białko jajka
• 4 łyżki cukru

Przesiewamy mąkę, dodajemy cukier i posiekane masło. Wyrabiamy ciasto w rękach, dodajemy wodę, aby ciasto było jednolite. Mnie to zawsze zajmuje sporo czasu, więc nie zrażajmy się, gdy po kilku minutach dalej się rozpada. Odstawiamy zawinięte w folię spożywczą do lodówki na 30 minut. W tym czasie pozbawiamy owoce pestek, kroimy na około 0,5 cm plasterki. Jak mamy tyle zapału w sobie to możemy je obrać. Ja zadowalam się jedynie porządnym opłukaniem. Nagrzewamy piekarnik do 180 st. Wyciągamy ciasto, wałkujemy cienko i wykładamy na formę do pieczenia tarty obłożoną pergaminem. Na górę ciasta kładziemy kolejną warstwę pergaminu i wysypujemy coś ciężkiego, polecam groch lub fasolę, aby ciasto nie wyrosło. Zapiekamy 10 min w uprzednio nagrzanym piekarniku. Wyciągamy, usuwamy obciążenie i pergamin z góry i pieczemy kolejne 10 min. W tym czasie miksujemy na wolnych obrotach śmietanę, dwie łyżki cukru i jajko. Wyciągamy ciasto, wylewamy powstałą masę i pieczemy kolejne 10 minut. W wolnej chili ubijamy pianę z jednego białka i mieszamy z brzoskwiniami oraz jedną łyżką cukru. Nakładamy brzoskwinie na ciasto, posypujemy ostatnią łyżką cukru i pieczemy 20 minut, tym razem w temperaturze 200 st. Na zdrowie.

TIP: Tartę najlepiej podawać po całkowitym wystudzeniu. Gdy brzoskwinie z góry zaczną się rumienić (uczę się na własnych błędach, patrz: zdjęcie), przykryjmy je folią aluminiową, bardziej błyszczącą stroną do góry. Podobno najlepiej smakuje z bitą śmietaną.

Farfalle z kurkami i kurczakiem.

Wciąż jestem w rodzinnym domu i korzystam z tutejszej kuchni oraz składników jakie mam pod ręką. Jako, że dziś zlecono mi produkcję obiadu, od razu wziąłem na celownik świeże kurki, zebrane przez domowników dzień wcześniej. Mnie też ciągnięto do lasu, jednak zbudzili mnie już swoim powrotem. Długi sen ponad wszystko. Gdy znalazłem w zamrażalniku filety z kurczaka, przypomniałem sobie o przeczytanym kiedyś przepisie na tagiatelle (w sumie to co stworzyłem jest z kilku przepisów, bo żaden do końca mi nie odpowiadał). Jednak Delikatesy Centrum w Biłgoraju są ogólnie do dupy i wymiękają przy tarchomińskim Piotrze i Pawle, tagliatelle nie znalazłem i zadowoliłem się tradycyjnymi farfalle.

Piszę to wszystko między tworzeniem czegoś słodkiego na dzisiejszy wieczór. Jestem umówiony z dwiema osobami, a to pewnie nie skończy się dziś trzeźwo. Zresztą w trakcie produkcji farfalle, ubyło mi dużo więcej wina, niż przewidywał to przepis ;-) Czekajcie jutro na wieści, już ze stolicy.




Farfalle z kurkami i kurczakiem

Składniki (na około 3 osoby):

• jeden podwójny filet z kurczaka
• 400 g makaronu farfalle
  
• 250 g świeżych kurek
• jedna większa cebula (najlepiej szalotka lub młoda)
• 150 ml śmietany (18 - 22 %)
• pół szklanki bulionu
• kawałeczek białej części pora
• łyżka masła
• kilkanaście gałązek pietruszki
• parmezan
• rozmaryn
• sól, pieprz, gałka muszkatołowa, chili

Kurczaka kroimy na duże kawałki, skrapiamy cytryną, dodajemy kilka gałązek rozmarynu (lub tymianku) i zostawiamy na 2-3 godziny.
Kurczaka smażymy na odrobinie oleju, gdy zacznie się rumienić, dodajemy posiekaną cebulę do zeszklenia. Po 2-3 minutach dodajemy pora. Czekamy znowu chwilkę i dodajemy kurki oraz łyżkę masła. Po kilku minutach dodajemy bulion i dusimy całość około 10 minut. Międzyczasie przygotowujemy makaron według przepisu na opakowaniu. Do podduszonego dania, dodajemy powoli śmietanę i całość dusimy jeszcze mniej więcej 5 minut. Pod sam koniec dodajemy pietruszkę i pozostałe przyprawy (rozmaryn i gałkę według własnych upodobań). Chili możemy dodać trochę wcześniej. Sos mieszamy z ugotowanym makaronem i posypujemy parmezanem. Smacznego!

TIP: Jeśli mamy pod ręką białe wytrawne wino, to polecam dodać 150 ml po dodaniu kurek. Nada potrawie szlachetniejszego smaku.


Dobra, to by było na tyle. Ja wracam do kuchni.

Czas start // Jajka po florencku.

Witam wszystkich na moim blogu. Czas, gdy blogi zastępowały mi papierowe pamiętniki, będąc przy tym formą kontaktu ze znajomymi już bezpowrotnie minęły. Nigdy zresztą nie miałem większego polotu do pisania samego w sobie.

Mógłbym zostać męską szafiarką, zwłaszcza, że mam dużą szafę, a ostatnio dokupiłem sobie drugą, nota bene tanio, z Auchan. Jednak nie ma mi kto pstrykać ładnych foci na co dzień, a dodatkowo chodzę ostatnio niemal cały czas w tych samych, wysłużonych koszulach z ciuchlandów. Może wkrótce, gdy zacznie się rok akademicki i będę narażony na spostrzeżenie przez innych mojego nieprzebierania się... Tymczasem hulaj dusza- piekła nie ma.

Postanowiłem rozpocząć przygodę z kulinarnym blogiem. Myślę, że mogę się w jakiś tam sposób rozwinąć, przytyć, a dodatkowo nakarmić moje współlokatorki. Obecnie pracuję też przy naprawdę ciekawym żarciu i nie chciałbym zapomnieć co tam podpatruję w pracy. No, dosyć pieprzenia! Zaczynamy zwierzenia, jak nie 'z szafy' to 'z rondla'.

---
Jajka po florencku

wybaczcie jakość zdjęć, w domu rodzinnym nie mam dostępu do najwyższej techniki ;-)

Zaczynamy od czegoś podstawowego, pewnie przez wielu z Was nie jedzonemu na co dzień. Naczytałem się w Internecie, że ciężko je zrobić za pierwszym razem, wymagają wprawy, bardzo świeżych jajek etc. etc. Komentując w skrócie: PIERDOLENIE.

Potrzebne będą:

• jajka (ok, ok - przyjmijmy, aby były jak najbardziej świeże) - jedno, dwa na osobę.
• szpinak - dziś wykorzystałem taki ze śmietaną z Hortexu, mimo mojego sceptycyzmu okazał się bardzo smaczny, plusem jest to, że czuć liście, a nie jakąś rozwaloną papkę.
• chleb tostowy (ostatecznie zwykły)
• dwie łyżki octu
• sól, pieprz

Szpinak robimy według własnych sprawdzonych sposobów, jeśli takowych nie posiadamy, polecam lekturę opakowania (uwaga wielbiciele czosnku! tym razem radzę z niego zrezygnować, bo słabo komponuje się z jajkami i zagłusza ich delikatny smak). Odstawiamy i bierzemy się za jajka. Przygotowujemy garnek z dużą średnicą, nalewamy wody na wysokość 5 - 8 cm, doprowadzamy do wrzenia dodając 2 łyżki octu na litr wody. Jajka rozbijamy delikatnie do małych miseczek (każde osobno), gdy żółtko jest w środku miseczki, zbite przez opływające białko, mamy pewność, że jajko jest świeże. Bierzemy miseczki i wlewamy je zaraz nad powierzchnią wody (lekko gotującej się), gdy biało bardzo się rozpłynie po bokach, staramy się skierować je łyżką ku żółtku. Gotujemy pod przykryciem 2-3 minuty, zależnie od tego, jak bardzo lubimy je ścięte. Międzyczasie zaglądamy czy jest OK. Tymczasem przygotowujemy tosty, jak nie mamy tostera to polecam przyrumienienie na patelni. Wycinamy kółka szklanką lub specjalną foremką i gorące kładziemy na talerz, na to nakładamy łyżkę gorącego szpinaku. Wracamy do jajek, odcedzamy je i kładziemy na szpinaku. Dodatki według gustu. Smacznego!

TIP: Jeśli robimy większą porcję, a nie chcemy, aby międzyczasie jajka się ścięły za mocno, odcedzamy je i przekładamy do miski z zimną wodą. Tak mogą leżeć nawet do następnego dnia. Na chwilę przed podaniem zanurzamy je ponownie w gorącej wodzie na krótką chwilę.