Zgodnie z obietnicą zamieszczam coś do wykorzystania podczas jutrzejszych, sylwestrowych imprez. Ja przygotowałem to wraz z kumplami, podczas przedświątecznego spotkania przy piwku, jednak doskonale nada się na każdy typ mniejszej imprezy, jak też zwykłą, pożywną kolację.
Zapiekany bakłażan i cukinia w pomidorach z ryżem
Składniki: - puszka pomidorów pelati
- 300 g bakłażana
- 400 g cukinii
- 2 łyżki oliwy z oliwek
- średnia cebula posiekana w kosteczkę
- cztery zabki czosnku posiekane w grubą kosteczkę
- 100 g surowego ryżu (najlepiej do risotto)
- 250 ml bulionu
- 100 ml przecieru pomidorowego
- sól i świeżo zmielony czarny pieprz
- 4 łyżki oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia + dodatkowo do podania
- 2 łyżki posiekanej natki pietruszki
- 200 g tartego sera (w zasadzie dowolny, choc najlepsza jest mieszanka twardego żółtego i mozzarelli)
Bakłażana i cukinię kroimy w grubą kostkę (ok. 2 cm). Zaczynamy nagrzewać piekarnik do 200 st. Na patelni szklimy cebulę na oliwie z oliwek, po kilku minutach dodajemy czosnek i bakłażany, lekko rumienimy 3-4 minuty. Dodajemy ryż i po minucie bulion. Zagotowujemy. Dodajmy koncentrat, doprawiamy solą i pieprzem, dodajmy odrobinę oliwy. Gotujemy minutę. Dokładamy następnie cukinię i pomidory z puszki. Znowu gotujemy minutę. Odstawiamy. Mieszamy z natka pietruszki i przekładamy do nasmarowanej oliwą żaroodpornej formy. Zamykamy naczynie (lub przykrywamy szczelnie folią aluminiową) i wstawiamy na 35 minut do nagrzanego piekarnika. Po tym czasie posypujemy serem i wstawiamy na kolejne 20 minut. Jeśli lubimy zarumieniony ser, ostatnie 10 minut pieczemy bez przykrycia. Podajmy np. z rukolą. Doskonale smakuje również podgrzana, na następny dzień.
W domu całkowicie zdałem się na kuchnię innych. Zresztą mamie i bratowej mogę zaufać w 100 %. Sam postanowiłem wykorzystać nazbierane w tym czasie białka i stworzyłem bezę z bitą śmietaną i pomarańczami. Muszę szczerze przyznać, że to jedno z najbardziej kapryśnych deserów z jakimi miałem do czynienia. Ja zmodyfikowałem nieco pierwotny przepis i na pewno kiedyś jeszcze powrócę do bez np. w postaci Tortu Pawłowej . Na razie na jakiś czas daję sobie spokój. Przepis na to co stworzyłem dzisiaj znajdziecie tutaj. Ja zrobiłem to jednak bez przekładania. Wyszło całkiem całkiem, jednak robienie dobrych bez będzie jednym z moich wyzwań na ten rok.Od współlokatorki Marty dostałem właśnie "Makarony" z serii "1,2,3 i gotowe" także nie zdziwcie się, że w dalszym ciągu pasty będą stanowiły większość moich obiadów :-)Lada dzień dodam dwa przepisy, które możecie wykorzystać już na Sylwestra. Ja smakowałem ich chwilę przed świętami, aczkolwiek bardziej pasują na imprezę niż świąteczny stół. Bądźcie czujni !
Wczoraj odbyła się kolejna mięsna wszamka. Po tym jak zajadaliśmy się tydzień temu tatarem i smalczykiem z jabłkami, postanowiliśmy dalej być wiernymi wołowinie i urządziliśmy sobie mały domowy fastfood. Na pewno wkrótce to powtarzamy, tym razem już z bułkami własnej produkcji (wczoraj nie było czasu, a apetyt był ogromny).
Burgery
Składniki:
- 500 g mielonej wołowiny (jak najlepszej jakości, najlepiej z polędwicy, w każdym razie unikajmy tej oznaczonej jako "garmażeryjna")
- 2 jajka
- 3 cebulki dymki posiekane razem ze szczypiorkiem (ewentualnie średnia, zwykła cebula)
- 1,5 łyżeczki świeżego bądź suszonego tymianku
- pieprz, sól
- pomidor
- ogórek konserwowy
- cztery duże bułki z sezamem
- sos Tysiąca Wysp (ewentualnie ketchup, musztarda, majonez według własnego uznania)
Mięso mieszamy z roztrzepanymi jajkami, posiekaną cebulką i tymiankiem. Doprawiamy do smaku. Formujemy kotlety i smażymy około 7 min każdą stronę na patelni (najlepiej grillowej) lub na zwykłej, smarując wcześniej oliwą. Przekrojone bułki podpiekamy w piekarniku lub w tosterze. Smarujemy wewnątrz sosem, kładziemy kotleta, posypujemy prażoną cebulką, kładziemy warzywa i przyprawiamy. Gotowe!
P.S. Nie zapomnijcie o butelce zimnego piwka, albo też o osiemnastu butelkach, jak to było w naszym wypadku ;-)
Mamy grudzień. Pamiętajmy do cholery, że za niespełna dwa tygodnie czeka nas cykliczne wchłanianie ogromnych ilości pierogowych ciast, ciasteczek, słodkich ciast, ciast do krokietów no i ton pieczywa. Chyba bym się zastrzelił, gdybym urodził się uczulony na gluten.
Dzięki Bogu, jak na razie mogę jeść wszystko i wcale nie zamierzam zrezygnować z tego przywileju w najbliższym czasie. Dlatego też rozpycham żołądek prostymi pastami, a przy tym gromadzę zapas kalorii na mroźne dni.
Dzisiaj zbiorczo przedstawię wam trzy, bardzo znane wersje past. Nie będzie w tym nic odkrywczego, jednak nie sposób mówić o moim odżywianiu bez wspominania o tych trzech popularnych sosach, wiodących u mnie prym, zaraz przy nieznudzonym Alfredo.
Bolognese (wszystkie wersje na 500 g makaronu - 3-4 porcje)
na zdjęciach wersja "con funghi" czyli z pieczarkami
- puszka pomidorów pelati
- 500 g mielonego mięsa (najlepsza wołowina)
- 4 ząbki czosnku
- dwie średnie cebule
- kilka łyżek oliwy z oliwek
- świeża bazylia, oregano, tymianek
- pieprz, sól
Cebulę kroimy w kostkę, szklimy na oliwie. Dodajemy posiekany czosnek oraz mięso. Smażymy na średnim ogniu. Na koniec dodajemy pomidory, zioła oraz przyprawy. Gotujemy na małym ogniu do uzyskania pożądanej konsystencji. Podajemy posypane startym Grana Padano lub parmezanem.
Arrabbiata ( z włoskiego "zdenerwowany" co doskonale oddaje jego smak)
- puszka pomidorów
- cztery ząbki czosnku
- kawałek papryczki chili
- świeża pietruszka (używana częściej niż bazylia)
- sól, pieprz
Robimy analogicznie jak Bolognese wyłączając mięso. W oryginale nie ma cebuli, jednak ja zawsze dodaję chociaż kawałek. Na wierzch tradycyjnie jakiś ostry, twardy ser.
Pesto Rosso
(z kwestiasmaku.com)
- szklanka suszonych pomdorów w zalewie oliwnej
- 6 czubatych łyżek orzeszków pinii
- 4 ząbki czosnku
- 1 szklanka startego parmezanu
- 20 ziarenek czerwonego pieprzu
- 1 szklanka oliwy z pomidorów suszonych
- 1 puszka pomidorów w sosie pomidorowym
- 2 łyżki oliwy z oliwek(najlepiej paprykowej, ostrej)
- garść liści bazylii
- łyżeczka soli
- szczypta czarnego pieprzu
Wszystkie składniki wrzucamy do blendera i miksujemy, najlepiej na chwilę przed podaniem. Mieszamy z gorącym makaronem. Posypujemy serem.

Smacznego!