Zapiekany bakłażan i cukinia w pomidorach z ryżem

Zgodnie z obietnicą zamieszczam coś do wykorzystania podczas jutrzejszych, sylwestrowych imprez. Ja przygotowałem to wraz z kumplami, podczas przedświątecznego spotkania przy piwku, jednak doskonale nada się na każdy typ mniejszej imprezy, jak też zwykłą, pożywną kolację.


Zapiekany bakłażan i cukinia w pomidorach z ryżem

Składniki:

• puszka pomidorów pelati
• 300 g bakłażana
• 400 g cukinii
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• średnia cebula posiekana w kosteczkę
• cztery zabki czosnku posiekane w grubą kosteczkę
• 100 g surowego ryżu (najlepiej do risotto)
• 250 ml bulionu
• 100 ml przecieru pomidorowego
• sól i świeżo zmielony czarny pieprz
• 4 łyżki oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia + dodatkowo do podania
• 2 łyżki posiekanej natki pietruszki
• 200 g tartego sera (w zasadzie dowolny, choc najlepsza jest mieszanka twardego żółtego i mozzarelli)

Bakłażana i cukinię kroimy w grubą kostkę (ok. 2 cm). Zaczynamy nagrzewać piekarnik do 200 st. Na patelni szklimy cebulę na oliwie z oliwek, po kilku minutach dodajemy czosnek i bakłażany, lekko rumienimy 3-4 minuty. Dodajemy ryż i po minucie bulion. Zagotowujemy. Dodajmy koncentrat, doprawiamy solą i pieprzem, dodajmy odrobinę oliwy. Gotujemy minutę. Dokładamy następnie cukinię i pomidory z puszki. Znowu gotujemy minutę. Odstawiamy. Mieszamy z natka pietruszki i przekładamy do nasmarowanej oliwą żaroodpornej formy. Zamykamy naczynie (lub przykrywamy szczelnie folią aluminiową) i wstawiamy na 35 minut do nagrzanego piekarnika. Po tym czasie posypujemy serem i wstawiamy na kolejne 20 minut. Jeśli lubimy zarumieniony ser, ostatnie 10 minut pieczemy bez przykrycia. Podajmy np. z rukolą. Doskonale smakuje również podgrzana, na następny dzień.

Wesołych Świąt / Beza z bitą śmietaną

W domu całkowicie zdałem się na kuchnię innych. Zresztą mamie i bratowej mogę zaufać w 100 %. Sam postanowiłem wykorzystać nazbierane w tym czasie białka i stworzyłem bezę z bitą śmietaną i pomarańczami. Muszę szczerze przyznać, że to jedno z najbardziej kapryśnych deserów z jakimi miałem do czynienia. Ja zmodyfikowałem nieco pierwotny przepis i na pewno kiedyś jeszcze powrócę do bez np. w postaci Tortu Pawłowej . Na razie na jakiś czas daję sobie spokój. Przepis na to co stworzyłem dzisiaj znajdziecie tutaj. Ja zrobiłem to jednak bez przekładania. Wyszło całkiem całkiem, jednak robienie dobrych bez będzie jednym z moich wyzwań na ten rok.

Od współlokatorki Marty dostałem właśnie "Makarony" z serii "1,2,3 i gotowe" także nie zdziwcie się, że w dalszym ciągu pasty będą stanowiły większość moich obiadów :-)

Lada dzień dodam dwa przepisy, które możecie wykorzystać już na Sylwestra. Ja smakowałem ich chwilę przed świętami, aczkolwiek bardziej pasują na imprezę niż świąteczny stół. Bądźcie czujni !

Burgery

Wczoraj odbyła się kolejna mięsna wszamka. Po tym jak zajadaliśmy się tydzień temu tatarem i smalczykiem z jabłkami, postanowiliśmy dalej być wiernymi wołowinie i urządziliśmy sobie mały domowy fastfood. Na pewno wkrótce to powtarzamy, tym razem już z bułkami własnej produkcji (wczoraj nie było czasu, a apetyt był ogromny).



Burgery

Składniki:

• 500 g mielonej wołowiny (jak najlepszej jakości, najlepiej z polędwicy, w każdym razie unikajmy tej oznaczonej jako "garmażeryjna")
• 2 jajka
• 3 cebulki dymki posiekane razem ze szczypiorkiem (ewentualnie średnia, zwykła cebula)
• 1,5 łyżeczki świeżego bądź suszonego tymianku
• pieprz, sól
  
• pomidor
• ogórek konserwowy
• cztery duże bułki z sezamem
  
• sos Tysiąca Wysp (ewentualnie ketchup, musztarda, majonez według własnego uznania)

Mięso mieszamy z roztrzepanymi jajkami, posiekaną cebulką i tymiankiem. Doprawiamy do smaku. Formujemy kotlety i smażymy około 7 min każdą stronę na patelni (najlepiej grillowej) lub na zwykłej, smarując wcześniej oliwą. Przekrojone bułki podpiekamy w piekarniku lub w tosterze. Smarujemy wewnątrz sosem, kładziemy kotleta, posypujemy prażoną cebulką, kładziemy warzywa i przyprawiamy. Gotowe!

P.S. Nie zapomnijcie o butelce zimnego piwka, albo też o osiemnastu butelkach, jak to było w naszym wypadku ;-)

Viva La Pasta !

Mamy grudzień. Pamiętajmy do cholery, że za niespełna dwa tygodnie czeka nas cykliczne wchłanianie ogromnych ilości pierogowych ciast, ciasteczek, słodkich ciast, ciast do krokietów no i ton pieczywa. Chyba bym się zastrzelił, gdybym urodził się uczulony na gluten.

Dzięki Bogu, jak na razie mogę jeść wszystko i wcale nie zamierzam zrezygnować z tego przywileju w najbliższym czasie. Dlatego też rozpycham żołądek prostymi pastami, a przy tym gromadzę zapas kalorii na mroźne dni.

Dzisiaj zbiorczo przedstawię wam trzy, bardzo znane wersje past. Nie będzie w tym nic odkrywczego, jednak nie sposób mówić o moim odżywianiu bez wspominania o tych trzech popularnych sosach, wiodących u mnie prym, zaraz przy nieznudzonym Alfredo.


Bolognese (wszystkie wersje na 500 g makaronu - 3-4 porcje)

na zdjęciach wersja "con funghi" czyli z pieczarkami

• puszka pomidorów pelati
• 500 g mielonego mięsa (najlepsza wołowina)
• 4 ząbki czosnku
• dwie średnie cebule
• kilka łyżek oliwy z oliwek
• świeża bazylia, oregano, tymianek
• pieprz, sól

Cebulę kroimy w kostkę, szklimy na oliwie. Dodajemy posiekany czosnek oraz mięso. Smażymy na średnim ogniu. Na koniec dodajemy pomidory, zioła oraz przyprawy. Gotujemy na małym ogniu do uzyskania pożądanej konsystencji. Podajemy posypane startym Grana Padano lub parmezanem.

Arrabbiata ( z włoskiego "zdenerwowany" co doskonale oddaje jego smak)

• puszka pomidorów
• cztery ząbki czosnku
• kawałek papryczki chili
• świeża pietruszka (używana częściej niż bazylia)
• sól, pieprz

Robimy analogicznie jak Bolognese wyłączając mięso. W oryginale nie ma cebuli, jednak ja zawsze dodaję chociaż kawałek. Na wierzch tradycyjnie jakiś ostry, twardy ser.

Pesto Rosso
(z kwestiasmaku.com)

• szklanka suszonych pomdorów w zalewie oliwnej
• 6 czubatych łyżek orzeszków pinii
• 4 ząbki czosnku
• 1 szklanka startego parmezanu
• 20 ziarenek czerwonego pieprzu
• 1 szklanka oliwy z pomidorów suszonych
• 1 puszka pomidorów w sosie pomidorowym
• 2 łyżki oliwy z oliwek(najlepiej paprykowej, ostrej)
• garść liści bazylii
• łyżeczka soli
  
• szczypta czarnego pieprzu

Wszystkie składniki wrzucamy do blendera i miksujemy, najlepiej na chwilę przed podaniem. Mieszamy z gorącym makaronem. Posypujemy serem.


Smacznego!

Szarlotka - wersja doskonała

Zima nieźle nam dała dzisiaj popalić. W takim okresie nic nie pomaga tak dobrze, jak solidna porcja gorącego ciasta. Korzystając z końcówki sezonu na jabłka, zdarzyło mi się w ostatnim czasie upiec dwa razy szarlotkę. To ciasto, które od zawsze gościło w moim domu rodzinnym. Bardzo szybkie, łatwe i zawsze smaczne. Dziś przedstawię wam ulubioną wersję, pieczoną przez moją mamę, która przypomniała mi się kilkanaście dni temu przeglądając kwestięsmaku.com .

Szarlotka - wersja doskonała



Składniki:

• 3 szklanki mąki pszennej
• 1 szklanka cukru kryształ lub odrobina więcej cukru pudru
• łyżeczka proszku do pieczenia
• torebka cukru waniliowego
• 250 g tłuszczu (ja używam 'Kasię')
• 4 jajka
• 1,5 kg jabłek
• łyżeczka cynamonu
• kilka łyżek soku z cytryny

Mąkę przesiewamy razem z proszkiem do pieczenia, dodajemy cukier, cukier waniliowy i posiekany zimny tłuszcz. Na środek wybijamy trzy żółtka i jedno całe jajko. Wyrabiamy jednolite ciasto, staramy się to zrobić szybko, gdyż kruche ciasto 'nie lubi' długiego ugniatania. Gotową masę owijamy w folię i odstawiamy na 0,5 - 1 godzinę do lodówki. Jabłka obieramy i kroimy w cienkie plasterki, skrapiamy sokiem z cytryny. Wyciągamy ciasto z lodówki, dzielimy na dwie porcje - mniej więcej 3/5 i 2/5. Większą porcję rozwałkowujemy na spód, zaś mniejszą zostawiamy na wierzch. Na spodzie układamy jabłka i posypujemy cynamonem. Na owoce możemy nałożyć pozostałe trzy białka, ubite wcześniej na pianę z dodatkiem 2 łyżek cukru pudru.
Całość przykrywamy pozostałym ciastem. Do ciasta kruchego blaszka nie wymaga natłuszczenia, ewentualnie możemy użyć pergamin. Pieczemy około godzinę w temp. 175 st. Lekko ostudzone posypujemy cukrem pudrem i podajemy na ciepło z lodami.

Pizza z boczkiem i fetą

Jeśli jesteśmy już w temacie sera feta, przedstawię Wam jedną z moich ulubionych ostatnio wariacji na temat pizzy. W sumie kompozycja jest dosyć klasyczna, aczkolwiek wydaje mi się, że za każdym razem smakuje coraz lepiej.

Pizza z boczkiem i fetą

Składniki:

• ciasto na pizzę (z przepisu na calzone - porcja na ~ 4 blaszki 28 cm)
• sos z tego samego przepisu, z tym że ja robię dużo ostrzejszą wersję
• 50 g cieniutko krojonego boczku (ja kupuję w LIDLu lub Tesco)
• 1/3 kostki sera feta
• jedna mozzarella (ok. 125 g)
• niewielka cebula
• kilka oliwek
• dwa ząbki czosnku
• zioła prowansalskie

Ciasto rozciągamy na posmarowanej delikatnie olejem blaszce. Nakładamy cienką warstwę sosu, posypujemy posiekanym czosnkiem. Następnie kładziemy boczek pokrojony na duże kawałki, cebulę krojoną w piórka. Posypujemy delikatnie ziołami. Fetę kroimy w grubą kostkę, dodajemy na wierzch. Na sam koniec mozzarellę pokrojoną w cienkie plasterki, a na nią kilka oliwek. Wkładamy do piekarnika dopiero, gdy jest rozgrzany na maksa (250-400 st.). Ja piekę z termoobiegiem przy włączonych obu grzałkach, bliżej dolnego poziomu. Wyciągamy, gdy brzegi się zarumienią (zazwyczaj kilka minut). Posypujemy oregano, jak zwykle najlepiej świeżym. Ja użyłem również świeżego tymianku. Najlepiej smakuje skropiona oliwą z oliwek.


P.S. Od wczoraj do końca tygodnia przebywam w Biłgoraju. Zdążyłem już zjeść tradycyjnego schabowego, kilka misek forszmaku, a dziś czeka na mnie garnek zupy węgierskiej na obłędnej wołowinie. Jak dorwę aparat to zdam fotorelację.

Zapiekanka szpinakowa z fetą i mozzarellą

Znowu minął długi okres, kiedy moje lenistwo nie dało mi zabrać się za napisanie czegoś nowego. Nie oznacza to jednak, że zapomniałem o grzechu obżarstwa. Jadłem tradycyjnie bardzo dużo, od czasu do czasu eksperymentując z czymś nowym. Na pierwszy ogień rzucam szpinakową zapiekankę, coś bardzo prostego, a zarazem sycącego i niedrogiego. Jako pojemnik wykorzystałem mój nowy nabytek- ceramiczną okrągłą formę z promocji w LIDLu, jednak śmiało możecie użyć normalną blaszkę lub naczynie żaroodporne.

Zapiekanka szpinakowa z serem feta i mozzarellą



Składniki:

• 300 g grubego makaronu (farfalle, penne, fusilli)
• sos beszamelowy (jeśli ktoś nie potrafi - pomoc)
• 400-500 g szpinaku
• pół kostki sera feta
• jedna mozzarella (ok. 125 g)
• kilkanaście oliwek
  
• łyżka masła
• trzy ząbki czosnku
• zioła prowansalskie

Makaron gotujemy al dente. W tym czasie przygotowujemy szpinak, świeży podsmażamy delikatnie na maśle, mrożony rozmrażamy na ogniu, doprawiamy trzema ząbkami czosnku, ewentualnie łyżką śmietany. Produkujemy sos beszamelowy (patrz link wyżej). Gdy mamy wszystko przygotowane, delikatnie smarujemy formę masłem, nakładamy porcję makaronu, sos beszamelowy, na to pokrojoną w grubą kostkę fetę, posypujemy ziołami oraz solą i pieprzem. Kolejno porcję szpinaku, znowu makaron i resztę szpinaku. Wkładamy na 15 minut do piekarnika rozgrzanego do 180 st., po tym czasie wyciągamy i przykrywamy pokrojoną w plastry mozzarellą, możemy również dodać odrobinę sera żółtego. Odkładamy ponownie do piekarnika i pieczemy do chwili, gdy mozzarella zacznie się rumienić. Po wyciągnięciu posypujemy oliwkami i ziołami, najlepiej świeżymi. Jemy od razu, choć smakuje równie dobrze odgrzana następnego dnia. Nie zapomnijcie popić lekkim białym winem ;-) !