O lokalu słyszałem już dosyć dawno, jednak od kiedy rzadko bywam na Pradze, trudno było znaleźć chwilę, aby się tam wyrwać. Lokalizacja sama w sobie jest malownicza, ulica Ząbkowska i sąsiedztwo Konesera dodają uroku, jednak wielbiciele lewej strony Wisły mogliby się czuć nieswojo. W każdym razie je się tam czuję świetnie.
Z zewnątrz kawiarnia zaprasza ciekawym neonem i wystawionymi w ciepłe dni stolikami.
Gdy odwiedzałem Muchę z koleżanką, byliśmy praktycznie jedynymi gośćmi (być może pora była dosyć osobliwa), to pozwoliło na szybkie zainteresowanie pani z obsługi, która sprawiała wrażenie nowej, jednak było to bardzo sympatyczne. Nawiązywała z nami kontakt, jednak bez narzucania się.
Karta poświęcona napojom robi wrażenie, zwłaszcza część opisująca kawy i herbaty. Ja po długim namyśle (większość kusiła!) wybrałem latte 'na przeziębienie' z dodatkiem miodu i świeżego imbiru, zaś towarzyszka herbatę jesienną, opisywaną już wcześniej przez innych gastronautów. Zarówno kawa jak i herbata bardzo nam przypadły do gustu. Do tego przegryzłem polecany przez obsługę sernik z malinami - moim zdaniem bomba! Odpowiednio wyważona słodycz, gaszona dodatkowo dosyć wytrawnymi malinami, całość bardzo ładnie udekorowana. Koleżanka jadła kanapeczki 'wykwintne' bazujące na łososiu, plus za możliwość wyboru pieczywa, jednak same w sobie nie były wielkim odkryciem.
Podsumowując, Mucha nie siada to idealne miejsce na popołudniową kawę i niekończące się rozmowy. Wystrój sprawia wrażenie przytulności (zwłaszcza poduszki w ludowe wzory). Małym minusem jest dziwny zapach, dający się wyczuć po wejściu (może to z mebli bądź pozostałości wieczornych imprez?), jednak po chwili już go nie zauważamy. Chętnie wybiorę się tam na wieczorne piwko lub shota z zachwalanym tatarem.
fot. dzięki uprzejmości Suzy : )
